De rechtskeuze in het erfrecht

Geld erven

Welk recht is van toepassing bij een aansluiting in het buitenland?

Zodra de erflater contactpunten had met andere landen en buitenlandse activa bezat, rijst de vraag naar het toepasselijke recht bij de afwikkeling van de nalatenschap. Zowel erflaters als hun latere erfgenamen gaan er bij het opstellen van hun testament graag van uit dat “alles” is geregeld door een rechtskeuze te maken en dat de zaak van de nalatenschap “als geheel” is – dat wil zeggen van de erfopvolging tot die van de verantwoordelijke instantie voor successierechten – zal alleen gebaseerd zijn op het gekozen recht. Helaas blijkt dit idee bij een internationale erfenis al snel onjuist. Daarom is het overigens vooraf altijd verstandig om een erfrecht advocaat te raadplegen bij het opstellen van een testament.

Het principe van de erfrechtregeling EUR

De Europese erfrechtverordening, die op 17 augustus 2015 in werking is getreden, bepaalt dat op de nalatenschap het recht van de staat waar de overledene zijn laatste gewone verblijfplaats had van toepassing is.

Zonder rechtskeuze zou in dit voorbeeld het Franse erfrecht van toepassing zijn geweest, aangezien de overledene zijn laatste gewone verblijfplaats in Frankrijk had. Het testament en de gevolgen daarvan voor de erfopvolging hadden dus moeten worden geïnterpreteerd in het licht van het Franse recht.

Wat betekent rechtskeuze in de zin van de Europese erfrechtverordening?

De Erfenisverordening bepaalt dat de erflater een rechtskeuze kan maken ten gunste van zijn thuisrecht. De rechtskeuze moet uitdrukkelijk worden gemaakt of voortvloeien uit de bepalingen van de testamentaire beschikking van de erflater. Als, zoals in ons voorbeeld, de erflater zijn gewone verblijfplaats in het buitenland heeft en wil dat het recht van zijn thuisland op zijn nalatenschap van toepassing is, kan hij een dergelijke rechtskeuze maken in zijn testament

Wat werd er eigenlijk geregeld door de rechtskeuze?

Door in zijn testament de toepassing van het Nederlandse recht te kiezen, heeft de erflater bereikt dat de bepalingen van zijn rechtsopvolging op dit recht zijn gebaseerd. Op het testament, de geldigheid en de gevolgen ervan is Nederlands recht van toepassing. Het Nederlandse erfrecht is dus van toepassing.

In het onderhavige geval werden de kinderen van de overledene in gelijke delen erfgenamen. De vrouw werd – zoals in de Nederlandse wet voorzien – op de verplichte portie geplaatst. Voor de berekening van uw verplichte deel heeft u recht op de wettelijke bepalingen van het Burgerlijk Wetboek.

Hoe zit het met de vraag naar de bevoegdheid van de erfrechtbank?

De vraag van de bevoegde rechtbank voor erfrecht is ook gebaseerd op het recht van de staat van de laatste gewone verblijfplaats van de overledene. Met zijn rechtskeuze kan de erflater de bevoegdheid van de erfrechtbanken of de verantwoordelijke instantie die verantwoordelijk is voor de afwikkeling van de nalatenschap niet bepalen. In het voorbeeld is een Franse notaris nog steeds verantwoordelijk voor de verwerking van de nalatenschap van de overledene – maar hij moet de bepalingen van het Nederlandse recht toepassen. De Successieverordening biedt de erfgenamen van een erflater die een rechtskeuze heeft gemaakt echter de mogelijkheid om een ​​bevoegde rechtbank af te spreken. Met deze overeenkomst zouden de erfgenamen in het voorbeeld kunnen bereiken dat een Nederlandse rechter en niet de Franse notaris verantwoordelijk is.

De rechtskeuze in het erfrecht

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Schuiven naar boven